tag:blogger.com,1999:blog-145653452012-02-02T20:18:13.916+02:00<strong>Verba Volant, Scripta Manent</strong>M.M.K.http://www.blogger.com/profile/07519122539282616087noreply@blogger.comBlogger821100tag:blogger.com,1999:blog-14565345.post-72342031828685488892010-12-24T12:49:00.003+02:002010-12-24T13:18:20.636+02:00

Bundan yirmi sene önceydi. Yağmurun, otobüsün camlarındaki tozu çizdiği bir nisan günüydü. Yalova'dan çıkmıştım yola. Kim bilir ne hakkında karar vermem gereken bir durumdaydım. Anımsamıyorum. Aklımda sadece o cümle asılı kaldı: "Yolculuklar karar vermek içindir" diye karalamıştım defterime. O gün bu gündür çıktığım her yolculuk bir karar anı heyecanı taşır bende. Neye karar vermem gerektiğinden

M.M.K.http://www.blogger.com/profile/07519122539282616087noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14565345.post-45873383940001430992010-11-13T12:51:00.004+02:002010-11-13T13:00:21.479+02:00

Sonlara doğru yaklaşırken bir ressamın paletindeki renk cümbüşü gibi karma karışık oluyor duygularım. "Daha yavaş okumalıyım, bitsin istemiyorum!" Yine de karşı konulmaz bir sürüklenmeyle buluyorum son satırı... Yine karmakarışık, yine tarif edilemez bir his... Tatmin olmuşluk (edebiyata/yaşama dair), hüzün (bitişe dair), sevinç (sanata dair)...Sabaha karşı iki buçuktu son satırı okuduğumda.

M.M.K.http://www.blogger.com/profile/07519122539282616087noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-14565345.post-66317684279544354482010-10-08T23:42:00.006+03:002010-10-09T00:20:16.751+03:00

Foto: Gery SINGER flickr(c)Metro kazısının alt üst ettiği trafiğe rağmen hızlı adımlarla iniyorum sahile. Beklerken kulağıma sıcak şarkılar akıyor kulaklığımdan. Otobüste kalabalığı yara yara ilerleyip yaslanacak bir yer bulunca, evden çıkmadan hemen önce elime geçen mektubun zarfını yırtıyorum. Bir yandan haksızlık ettiğim duygusu bastırıyor diğer yandan kalabalık. Nasıl olsa tekrar, hem de bir

M.M.K.http://www.blogger.com/profile/07519122539282616087noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-14565345.post-80280846263139034922010-10-05T11:54:00.004+03:002010-10-05T12:23:18.268+03:00

Dün Dünya Hayvan Hakları Günüydü. Geçtiğimiz senelerde bir karar almıştım ve blogumu bir "önemli günler ve haftalar"  ajandasına dönüştürmemek adına, sırf birşeyler yazmış olmak için o günleri belirten yazılar yazmamaya başlamıştım. Aslında bunda kötü bir yan yok. Sadece sair zamanlarda eskisi kadar sık yazamadığım için, önemli gün ve haftalarda eklenen postlarla dolu bir sayfa hoşuma gitmediği

M.M.K.http://www.blogger.com/profile/07519122539282616087noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14565345.post-15127517207337496902010-09-28T13:10:00.001+03:002010-09-28T13:12:30.717+03:00

Beklan Algan (1933 - ......... )Sevgili Hocam,Huzur İçinde Uyuyun!

M.M.K.http://www.blogger.com/profile/07519122539282616087noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-14565345.post-23628446814101919762010-09-17T11:42:00.008+03:002010-09-25T19:19:21.089+03:00

İlk cümleler önemlidir. İlk intibayı verir o yazıyla ilgili. En azından ben öyle düşünürüm ve bu yüzden zorlanırım giriş cümlesi bulmakta. Eteğimdeki taşlar,dilimin altındaki baklalar öylesine birikti ki doğru cümleyi bulma sendromumu bir kenara iterek, işte geldim, buradayım! 2009 yılından beri yerimde oturmadım desem abartı olmaz. Öylesine büyük değişimler, büyük yükler ve ertelediğim süreçler

M.M.K.http://www.blogger.com/profile/07519122539282616087noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-14565345.post-16470991382367878342010-04-08T21:54:00.004+03:002010-04-11T21:11:17.105+03:00

Evim bana der ki: "Beni terk etme, senin geçmişin burada."Yolum bana der ki:"Gel, beni takip et, senin geleceğin benim."Ve ben evime ve yoluma derim ki:"Geçmişim yok,geleceğim de.Eğer burada kalırsam, kalışım da bir gidiş olacak;Gidersem, gidişim de bir kalış olacak.Sadece aşk ve ölüm her şeyi değiştirir"Halil Cibranİşte gidiyorum. Askerlik nedeniyle uzun bir süre buralarda olmayacağım. Gözleri

M.M.K.http://www.blogger.com/profile/07519122539282616087noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14565345.post-53918406193693329032010-04-06T00:17:00.006+03:002010-04-06T00:35:11.262+03:00

Oyuncak bebekleri sevmedim çokEvcilik oynamayıAlkışı sevdimBıçak sırtlarında dolaşmayıTehlikeli sularda seyredip pupa yelkenGeçici emniyetlere ulaşmayıKadınları, erkekleri, romanlarıHele başkaldıranlarıAcılarım oldu herkes gibi elbetHerkese kısmet olmayan sevinçlerimUnutulmayı da göze aldım, evetHayat sana teşekkür ederimSezen Aksu

M.M.K.http://www.blogger.com/profile/07519122539282616087noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-14565345.post-74225161102044417712010-04-01T15:27:00.002+03:002010-04-01T15:41:00.761+03:00

Zaman daralıyor; İzmir'imin sokakları yasemin kokusuna bulanırken, mimozalar sarı sarı açarken, bahar tüm şuhluğuyla eserken... zaman daralıyor. Bir yerlerden buziki notaları çalınıyor kulaklarıma. Diyor ya şair, beni bu havalar mahvetti diye! Aynı o durum işte! Bahar... En sevdiğim iklimdeyim... Bir Ege köyü düşlüyorum. Zeytin ağaçları... Kıvrım kıvrım ve kocaman gövdeleriyle... Sarı taştan

M.M.K.http://www.blogger.com/profile/07519122539282616087noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-14565345.post-63220842774279682902010-03-18T15:10:00.004+02:002010-03-18T15:15:32.363+02:00

Yalnızlığım diyordu şair, pasaklı sevgilim.... Aynı dizeleri tekbaşınalığıma söylüyorum içimden. Kimse duymasın diye usulca... Evsiz, yersiz, yurtsuz hissediyorum kendimi. İşsiz, güçsüz, bir tuhaf bekleyiş bu. Ama acıtıcı değil. Elim kolum bağlı. Kendime ve tüm duygularıma kapalı. Tek başıma kalmayı özledim en çok. Kendimle ve kedimle. Kalabalık istemiyorum. Kabalık istemiyorum. Sessizce

M.M.K.http://www.blogger.com/profile/07519122539282616087noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-14565345.post-28081778405855184782010-02-26T07:37:00.003+02:002010-02-26T08:59:37.219+02:00

Sıcak ve bunaltıcı bir Ağustos sabahıydı. Tozlu, geniş bir odada, GSF öğrencilerinin rulo haline getirilmiş işlerinin yayıldığı masalardan birini boşaltıp işe başlamıştım. Uzun, sıkıcı günlerdi. Koridorlar boş, sessizlik gürültücüydü. Şimdi, tam yedi ay sonra, yağmurlu bir Şubat sabahında, tozsuz, aydınlık o geniş odadaki boş masamdan yazıyorum bu satırları. Bugün iş yerimdeki son günüm. Binlerce

M.M.K.http://www.blogger.com/profile/07519122539282616087noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14565345.post-46411312958941389842010-02-17T10:22:00.004+02:002010-02-17T10:47:17.161+02:00

Yaşam başlı başına bir belirsizlik. Bir akıl oyunu. Hep biliriz, aslında bırakalım yarını, öbür günü, sonraki ayı, 2012'yi, otuz saniye sonra bile ne olacağını bilmiyoruz. Yine de sonrası belliymiş gibi yaşama oyunu hepimize rahatlık veriyor. Bunun en temelinde insan olmanın dayanılması zor paradoksu yatıyor olmalı, çünkü öleceğini bilerek yaşamaya devam eden tek canlı insan. İşte bu bilmenin

M.M.K.http://www.blogger.com/profile/07519122539282616087noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-14565345.post-44688041149759342602010-02-15T09:03:00.006+02:002010-02-15T11:27:26.639+02:00

Oldum olası radyo dinlemeyi sevmişimdir. Buna ilişkin ilk anılarım, tv yayınlarının ancak akşamları başladığı çocukluk dönemlerime ilişkin. Evet benim çocukluğumda topu topu bir kanal vardı ve o da belli saatlerde yayın yapıyordu. Dolayısıyla radyo çok daha etkin bir rol oynuyordu hayatımızda. Bugünse radyonun hayatımdaki yeri bir yol arkadaşlığıyla sınırlı nerdeyse. Arabadayken sürekli kanaldan

M.M.K.http://www.blogger.com/profile/07519122539282616087noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-14565345.post-89823890429300241722010-02-10T08:38:00.003+02:002010-02-10T08:56:48.783+02:00

Tamam biliyorum, yine agresif bir yazar oldum bu son zamanlarda... Ama n'apayım, haber maber izlemek yaramıyor bana. Böyle sinirlerim tepemde dans ediyor, tansiyonum ben burdayım, "baş kaldırıyorum lan!" falan diyor... Ben de soluğu bu sayfada alıyorum. Gerçi tutuyorum kendimi, söylediklerim ve yazdıklarımdan çok daha fazlası var içimde ama olsun aza kanaat etmeyi öğrendim galiba. Bugünkü

M.M.K.http://www.blogger.com/profile/07519122539282616087noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-14565345.post-8389181289963008892010-01-30T22:02:00.003+02:002010-01-30T22:09:36.551+02:00

"Ne kadar çok iyi kitapla tanışırsan, birlikte olmaktan zevk aldığın kişilerin sayısı o kadar azalacaktır!" Ludwig Andreas Feuerbach

M.M.K.http://www.blogger.com/profile/07519122539282616087noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-14565345.post-15942146046739572632009-12-31T11:29:00.001+02:002009-12-31T11:32:23.547+02:00

İnsan olmanın erdemini hatırlayıp, hiç unutmamaya dair bir dilek......hepimiz için!

M.M.K.http://www.blogger.com/profile/07519122539282616087noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14565345.post-65432028242817296272009-12-17T19:46:00.005+02:002009-12-17T20:11:33.377+02:00

Zor... Çok zor... Olmadım, olamadım belli ki! En çok da ağzı bozuk, duyarlılıktan, sevgiden ve saygıdan nasibini almamış, seni anlamamış siyasilerin senin üzerinden nemalanmaktan başka bir amaç taşımaksızın düğün gecenin kutlamasına katıldığını gördüğümde anlıyorum yüce gönüllülüğünü! Ben hala, "ne olursan ol gel" diyemiyorum, zorlanıyorum... Öte yandan umutsuz da değilim, sözün buraya ulaşan bir

M.M.K.http://www.blogger.com/profile/07519122539282616087noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14565345.post-52599127019388894532009-12-05T19:22:00.006+02:002009-12-05T19:31:47.460+02:00

Yüzyıllar geçmiş, Shakespeare aşağıdaki satırları kaleme alalı! Akşam haberlerini seyredince aklıma geldi 66. sone. Demek ki tüm teknolojiye, gelişmelere rağmen bir arpa boyu yol alabilmiş değil insanlık! Buyurunuz işte 66. sone, Can Yücel çevirisiyle!Vazgeçtim bu dünyadan tek ölüm paklar beni, Değmez bu yangın yeri, avuç açmaya değmez. Değil mi ki çiğnenmiş inancın en seçkini, Değil mi ki

M.M.K.http://www.blogger.com/profile/07519122539282616087noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14565345.post-62766788944203329002009-10-25T14:50:00.004+02:002009-10-25T15:15:50.040+02:00

Uzun, çok uzun bir zaman sonra merhaba ey okur!Paylaşmayı çok sevdiğim bir örnek vardır gerek derslerimde gerek seminerlerimde. Önce bir soru sorarak başlarım: "Neden yapmakta olduğumuz şeyi yapıyoruz?, neden okula ya da işe gidiyoruz?" Yanıt temelde gelip aynı şeye dayanıyor. "Daha güzel yaşamak için!" Daha güzel yaşamak için yaptıklarımızı yaparken kaçırdığımız şey yaşamın kendisi olduğunda bir

M.M.K.http://www.blogger.com/profile/07519122539282616087noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-14565345.post-40908039398703082712009-09-09T08:38:00.002+03:002009-09-09T08:44:24.114+03:00

...

M.M.K.http://www.blogger.com/profile/07519122539282616087noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-14565345.post-8626838906702907302009-09-08T08:18:00.002+03:002009-09-08T08:23:21.793+03:00

nereden başlamalı sorusunun yanıtındayım...

M.M.K.http://www.blogger.com/profile/07519122539282616087noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-14565345.post-28947059005797906262009-08-21T08:36:00.002+03:002009-08-21T08:43:03.610+03:00

Haziran 2009 Patara

M.M.K.http://www.blogger.com/profile/07519122539282616087noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-14565345.post-81509037384123677322009-02-03T12:20:00.003+02:002009-02-03T13:13:47.795+02:00

Marcel Proust (1871-1922) 13 yaşındayken bir ‘hatıra defteri' alıp, içindeki İngilizce soruları cevaplayarak arkadaşı küçük Antoinette Faure'a doğum günü armağanı olarak vermişti. Benzer bir anketi, 20 yaşındayken cevaplamıştı. Bu iki anket o öldükten birkaç yıl sonra yayınlandı, soruların çoğu zaten aynıydı, adı ‘Proust anketi'ne dönüştü ve meşhur oldu. Ben de bir mim fırsatı olarak bu testi

M.M.K.http://www.blogger.com/profile/07519122539282616087noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-14565345.post-77735642911340508772009-01-03T19:47:00.001+02:002009-01-03T19:50:26.922+02:00

Cem Adrian'ın Kelebek şarkısını dinliyorum... *Foto: Geçen sene çektiğim bir kış ağacı...

M.M.K.http://www.blogger.com/profile/07519122539282616087noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-14565345.post-58246359352090760862008-12-28T15:43:00.003+02:002008-12-28T15:48:25.296+02:00

2009'da bedenlerimize sağlık......zihnimize başarı, ruhumuza huzur......hepimize, tüm dünyaya; barış ve insanca yaşam!

M.M.K.http://www.blogger.com/profile/07519122539282616087noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-14565345.post-79540082357799784112008-12-27T21:44:00.003+02:002008-12-27T22:05:46.124+02:00

Okumaktan bıkmadığım, en sevdiğim şiiri paylaşmak istiyorum bugün nedense... Sevgili Murathan Mungan'ın en sevdiğim şiirlerinden; Yalnız Bir Opera Ölü bir yılan gibi yatıyordu aramızda Yorgun, kirli ve umutsuz geçmişim Oysa bilmediğin birşey vardı sevgilim Ben sende bütün aşklarımı temize çektim İmrendiğin, öfkelendiğin Kızdığın, ya da kıskandığın diyelim Yani yaşamışlık sandığın Geçmişim Dile

M.M.K.http://www.blogger.com/profile/07519122539282616087noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-14565345.post-56733713288736228112008-12-17T19:01:00.002+02:002008-12-17T19:10:36.920+02:00

Sevgiden, tortulu bulanık sular arı-duru bir hale gelir.Sevgiden, dertler şifa bulur.Sevgiden, ölüler dirilir.Sevgiden, padişahlar kul olur.Bu sevgi de bilgi neticesidir. *** Her ne istiyorsa kendinde ara!Senin canının içinde bir can var o canı ara!Senin dağının içinde bir hazine var o hazineyi ara!Eğer yürüyen dervişi arıyorsan;Onu senden dışarıda değil, Kendi nefsinde ara!Mevlana Celaleddin

M.M.K.http://www.blogger.com/profile/07519122539282616087noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-14565345.post-24461345411847652912008-12-13T13:13:00.005+02:002008-12-13T13:24:41.117+02:00

Ya değerini bileceksin ya eyerini!

M.M.K.http://www.blogger.com/profile/07519122539282616087noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14565345.post-5853737377716866462008-12-09T13:23:00.002+02:002008-12-09T13:27:06.145+02:00

İnsanı insandan ayıranı kayıranı, sen ıslah et aşka yasak buyuranı hak ya hak...Tepeden bakanını, zulüm yapanını, ruhunu çula çaputa hak diye satanını, yak mevlam yak...* Roman Havası/Sezen Aksu

M.M.K.http://www.blogger.com/profile/07519122539282616087noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14565345.post-41782644267782369462008-12-01T14:46:00.003+02:002008-12-01T15:06:57.621+02:00

Vladimir'in sayfasında okudum. Bir çeşit mim bu. Aslında bunu çok sevgili bir dostumla sürekli yapardık. O an okumakta olduğumuz kitaptan bir sayfa belirleyip ne tür bir mesaj gelecek diye beklerdik. Bunun oyuna dönüşmüş olması hoşuma gitti. Kuralları kendimiz belirleyebiliriz. Ama Vladimir'in aktardığı kurallar şöyle:•Kendinize en yakın kitabı alın.•Sayfa 56’yı açın. 5. cümleyi bulun.•Cümleyi bu

M.M.K.http://www.blogger.com/profile/07519122539282616087noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14565345.post-75534190084043270792008-12-01T12:52:00.007+02:002008-12-01T13:26:18.237+02:00

Bundan tam dokuz yıl önce, yaptığım bir resim vardı. Adı Yaşamıma El Koyuyorum olan ve salonumda asılı duran bu resim daha sonra iki arkadaşımın ortaklaşa yazdıkları bir kitabın kapağına konulmuştu. Kapakta kendinden yitirmişti resim. Çünkü kendimce keşfettiğim, uyguladığım bir teknikle sadece ışık oyunları ve bakış açılarıyla fark edilen bazı sırlar vardı bu resimde. Amatörce bir çalışmaya göre

M.M.K.http://www.blogger.com/profile/07519122539282616087noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14565345.post-79680172864392498032008-11-25T15:50:00.004+02:002008-11-25T16:31:57.505+02:00

Düşünüyorum da blogspot'a yasak geldiğinde, haftalarca boşladığım sayfama birşeyler yazmak için tüneller kazmak zorunda kalmıştım. Yasağın eğilim doğurması bir yana, bu bence bir "siz kapatsanız da yazacağım, paylaşacağım yazdıklarımı" tepkisini vermek içindi. Bir süredir yazmadığım için de kendime şu cümleyi kurduğumu fark ettim: "açık günlüğüme birşeyler yazmak için erişime engellenmem mi

M.M.K.http://www.blogger.com/profile/07519122539282616087noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-14565345.post-4890959345093618642008-11-24T13:32:00.003+02:002008-11-24T14:01:23.350+02:00

Evet uzun zamandır yazı düşmüyorum sayfama, önce gönderi sayfasını açıyor, boşluğa bir süre bakıyor, sonra da "içimden gelmediğini" hissedip kapatıyorum. Çünkü genelde bu sayfaya birşeyler yazmaya oturduğumda klavyemden şikayetler akmaya başlıyor, kendimi dertli ilan ediyorum.İki hafta önce çalışma odamda bir makale üzerinde çalışıyordum. Bacakbacak üstüne atmıştım ve kucağımda da benim için

M.M.K.http://www.blogger.com/profile/07519122539282616087noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-14565345.post-8948262971745479772008-11-08T13:30:00.001+02:002008-11-08T13:32:55.061+02:00

...işte hepsi bu kadar,deniz yıldızının hikayesidir hayat!ne kadar kurtarırsan kâr...

M.M.K.http://www.blogger.com/profile/07519122539282616087noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-14565345.post-69682527383129507452008-11-01T11:16:00.003+02:002008-11-01T11:25:56.562+02:00

Sevgili Yıldırım Radikal'deki köşesinde bugün W.Benjamin ile B. Brecht'in dostluğunu anlattığı İki Dost başlıklı yazısını, Brecht'in Bizden Sonra Doğanlara adlı şiirinden iki bölüm yerleştirerek bitirmiş. Güne onun yazısıyla başlamak o kadar güzel ki yazıya burayı tıklayarak ulaşabilirsiniz. IGerçekten karanlık bir çağdır yaşadığım!Ahmaktır hilesiz söz. Düz bir alınVurdumduymazlığa işaret.

M.M.K.http://www.blogger.com/profile/07519122539282616087noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14565345.post-43866956892597953102008-10-28T12:24:00.001+02:002008-10-28T12:40:10.421+02:00

Şu an şaşkınım. Şaşkınım çünkü yasağın kalktığını fark ettim. Binlerce Blogspot yazarının birlikte hareket etmesinin bir sonucu bu sanırım! Ah keşke dünyadaki tüm adaletsizlikler, ayrımcılıklar için böyle güçlü bir ses çıkarılabilse! Her ne kadar bu anlamsız sansür kalkmış da olsa, Blogspot Yazarları ve Okurları İmza Kampanyasına destek olmak için lütfen http://blogspotacilsin.wordpress.com/

M.M.K.http://www.blogger.com/profile/07519122539282616087noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-14565345.post-34085012318778965822008-10-25T00:17:00.003+03:002008-10-28T12:27:20.162+02:00

YAZIK ÇOK YAZIK!Düşünen, düşündüğün ifade eden insanlardan korkuyorlar! Kendi fikirlerine uymayan yazıları gerekçe göstererek binlerce insanın tadına doyulmaz, soft, anı kayıtlarını ve paylaşımlarını da "kurunun yanında yaş da yansın" mantığıyla ateşe verenler, düşünmenin zevkine ve aydınlığına erişemeyenler, kitlelerin düşüncelerini paylaştığı kanalları bir bir tıkayarak, tutuldukları vandalizm

M.M.K.http://www.blogger.com/profile/07519122539282616087noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14565345.post-63070848721255895742008-10-21T00:06:00.004+03:002008-10-21T00:17:47.442+03:00

Kendi kendinize mırıldandığınız bir şarkının, uzaklarda bir yerde bir insanın kulaklarına ulaşması, o insanı gülümsetmesi... Huzur budur, belki de!Açık günlüğüme gelen, paylaşımlarımı beyin kıvrımlarına konuk eden ve duygularını paylaşan sevgili BaNu'nun ziyareti sonrasında yazdıklarını paylaşmak istiyorum. Ve kendisine bir kez de buradan teşekkür ediyorum: "Herşeyin doğru bir zamanı ve anlamı

M.M.K.http://www.blogger.com/profile/07519122539282616087noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14565345.post-35314077962794549142008-10-04T11:07:00.003+03:002008-10-04T11:12:07.809+03:00

Metin And... Tiyatronun en üretken en önemli araştırmalarından biri. Ömrünü araştırmaya, yazmaya adamış, Anadolu tiyatrosunun en önemli bulgucusu... Kimi gazetelerde sadece bir iki satırla yer aldı ölümü ve cenazesi. Manşetlerde ne mi vardı? Kültürel sığlığın resmi: "şeker bayramı değil, Ramazan bayramı!"

M.M.K.http://www.blogger.com/profile/07519122539282616087noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-14565345.post-89691630230298442682008-09-30T00:57:00.002+03:002008-09-30T01:09:01.195+03:00

Tam üç yıldır sanal harflerime defter olan bu sayfanın önceki sayfalarını karıştırdım az önce. Çıkarıp dolaptan eski günlüklerden birini karıştırır gibi. Benim hoşuma gitti yazdıklarım. Arada bir havalandırmalı eski sayfaları. Başlıkları tıklayarak geçmişimde biraz gezinmek için;Emir Büyük Yerden, Gitmeli!Doğan Apartımanı ya da Hayal MezarlığıYolculuklar Karar Vermek İçindir Hep!Pera'da Kabul

M.M.K.http://www.blogger.com/profile/07519122539282616087noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14565345.post-40447081272453629042008-09-24T22:40:00.003+03:002008-09-24T22:49:55.492+03:00

Bugün, çevre ve toplum sağlığı satılığa çıkarıldı! Kızılderili atasözünde denildiği gibi, "Son nehir kuruduğunda, son balık öldüğünde, son ağaç kesildiğinde, beyaz adam paranın yenilmeyeceğini anlayacak"! Bu iğrenç katliama eli bulaşanların bunu bile anlamayacağını düşünüyorum. Utanıyorum!

M.M.K.http://www.blogger.com/profile/07519122539282616087noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14565345.post-65182082598523285412008-09-22T13:38:00.006+03:002008-09-22T14:02:13.082+03:00

Ne zamandır giriş yapmıyorum açıkgünlüğüme. Açıkçası birşeyler yazmak da gelmiyordu onca zamandır. Gündemin sinir bozucu vıcık-vıcık ilişki biçimleriyle sinirlerimi yıpratmamak için kendimce üç maymunu oynuyor, politik farkındalığımın derin yaralar açabileceği korkusuyla pek çok iletişim aracından uzak durmaya çalışıyordum. Bir süre daha uzak kalmak istiyorum aslında. Öte yandan yazmadan

M.M.K.http://www.blogger.com/profile/07519122539282616087noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-14565345.post-52131571178925508152008-08-21T19:21:00.002+03:002008-08-21T19:41:44.558+03:00

Evden çıkasımın olmadığı günlerde, plansız buluşmalar hep iyi geldiğinden, fazla düşünmeden düştüm yola; Ülkü ve Elif'le, Urla İskele'de buluştuk. Radyoda yılın en sıcağı diye kehanet edilmiş günü denize dökmek için kusursuz bir seçimdi. Deniz ipek çarşaf, hava ise ipek şal gibiydi. Sohbetimizin İzmir'de olma, İzmir'i yaşama ve hayatın güzellikleri kısmını geçtikten sonra bireysel yakınmalarımız

M.M.K.http://www.blogger.com/profile/07519122539282616087noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-14565345.post-45453474841793149982008-08-19T21:09:00.006+03:002008-08-19T21:59:31.459+03:00

Elim klavyeye varmıyor ne zamandır. Kalem ve "bana gel!" diyen defterlerimleyim sıklıkla. Açık günlüğüm küsmesin diye bir şeyler yazıp çiziyorum ama biliyorum yetmiyor. İşbu nedenle bugün rutinimin biraz dışına çıkayım da hallerimden haber edeyim istedim kısa kısa...***Su... suu... Günlerdir tuhaf su kesintileri yaşanıyor. İzmir'de kimle konuşsam sizin de sular kesik mi diye soruyor. Küresel

M.M.K.http://www.blogger.com/profile/07519122539282616087noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-14565345.post-85756252464505172222008-08-17T13:32:00.003+03:002008-08-17T13:45:59.409+03:00

bir kediyle birlikte yaşamak çok özeldir;bana bu güzelliği öğreten canım kızımın birinci yaşı bugün!İyi doğdun Yosun!

M.M.K.http://www.blogger.com/profile/07519122539282616087noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-14565345.post-90596934133541217162008-08-13T12:44:00.001+03:002008-08-13T12:46:55.055+03:00

İzmir, içindeyken bile özlediğim kent...

M.M.K.http://www.blogger.com/profile/07519122539282616087noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-14565345.post-2599213243010968752008-07-20T20:13:00.006+03:002008-12-09T10:31:19.692+02:00

Tek kanallı televizyon zamanlarında, kesintiler bir kartpostal görüntüsüyle gelirdi ekrana. Fonda hafiften TRT radyo kayıtları, entrümental tınılar. Kesintiye uğrayan, ne zamandır güncellenmeyen sayfama bakınca iç gözümde beliren bir kartpostal var, sarı çiçekler. Belli ki hafiften bir rüzgar esmekteymiş doğa o kareye hapsolmaktayken. Geride, dik başlı, başı karlı dağlar. Kolkola girmiş poz

M.M.K.http://www.blogger.com/profile/07519122539282616087noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-14565345.post-88623989482901334802008-06-07T18:57:00.001+03:002008-06-07T18:58:26.630+03:00

Kısa tatil... Hepi topu bir hafta. Dönünce yine burada....

M.M.K.http://www.blogger.com/profile/07519122539282616087noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-14565345.post-76708461728725050592008-05-30T14:55:00.002+03:002008-12-09T10:31:19.825+02:00

işimiz gücümüz iz bırakmak...

M.M.K.http://www.blogger.com/profile/07519122539282616087noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-14565345.post-16480679520912535672008-05-27T18:50:00.003+03:002008-05-27T19:08:20.751+03:00

Geçen gün bir yerlerde okuduğuma göre, içinde bulunduğumuz süreçte zaman algımız hayli değişime uğramış. 24 saatlik bir zaman dilimini 16 saat olarak algılıyormuşuz. Yapılan deneyler bunu gösteriyormuş. Boşuna değil insanların vakit vakit diye ağlamaları. Pek çokları ağlaya dursun, ben müsrif sayılabilecek bir kayıtsızlıkla kullanıyorum zamanımı bu günlerde. Havaların artık iyice ısınması uyku

M.M.K.http://www.blogger.com/profile/07519122539282616087noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-14565345.post-69958009383021106222008-05-18T14:00:00.003+03:002008-05-18T14:18:04.826+03:00

İnsan Arıyorum!Futbol takımlarıyla, siyasi ideolojileriyle, dinleriyle, dilleriyle, cinsleriyle, paralarıyla, güçleriyle, vb. ile birşey olmaya çalışmayan... Sadece insan olabilen...

M.M.K.http://www.blogger.com/profile/07519122539282616087noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-14565345.post-76857852999299356432008-05-11T18:05:00.000+03:002008-05-11T18:06:59.524+03:00

seni çok seviyorum annecim!

M.M.K.http://www.blogger.com/profile/07519122539282616087noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14565345.post-82751259613099535932008-05-04T19:51:00.003+03:002008-12-09T10:31:19.984+02:00

Herşey çabucak geçmiş oluyor. Geçip gidiyor gözümüzün içine baka baka... "Daha dün" gibi geliyor, o kadar uzaklaşmış olduğuna aymıyor zihin bir ses, bir imge, bir koku duymaksızın. Pazar akşamları geçmişin ne kadar geçmiş olduğunu anlıyorum 90'lardaki duygularıma misafirlik eden şarkıları dinlerken. Show Radyo'da Pazar akşamları saat 19.00'da yayınlanan "90'lar" adlı program, eski günlüklerimi

M.M.K.http://www.blogger.com/profile/07519122539282616087noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14565345.post-14880990169506390432008-04-27T14:43:00.002+03:002008-12-09T10:31:20.082+02:00

Kendi yaşamından -son derece güzel- mutluluk örnekleri vererek sevgili dostum Uğur mimlemiş beni. Ne zamandır açık günlüğüme birşeyler yazmak isteyip de paylaşacak konu bulamayan bana iyi bir fırsat yaratmış oldu böylelikle. İşin ilginci bu mim, artık kitap süsü verilmiş hurafe standlarının çoğunluk olduğu kitap fuarından aldığım Mutluluğun En Güzel Tarihi adlı kitabı okuduğum sürece denk gelmesi

M.M.K.http://www.blogger.com/profile/07519122539282616087noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-14565345.post-64324328985238336672008-04-22T13:25:00.002+03:002008-04-22T13:38:21.918+03:00

Sevgili dostumun "Aşk beni hep değiştirecek" adlı şarkısına klip çekmişler. Ben izledim ve çok beğendim. Mustafa Özen imzasını taşıyan klibin şarkı sözleri Hande Yener tarafından yazılmış, müziği ise Erol Temizel imzasını taşıyor. Bir video koyarak sayfamda bir ilki gerçekleştirmiş oluyorum. Ağzına ve yüreğine sağlık sevgili dostum!

M.M.K.http://www.blogger.com/profile/07519122539282616087noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-14565345.post-61103510483530846442008-04-20T20:06:00.003+03:002008-04-20T20:17:54.585+03:00

Nicedir açık günlüğüme not düşmedim. Erken tez izleme komisyonunu da barındıran yoğun bir süreçti geçtiğimiz iki hafta. Ege Üniversitesinde IDEA konferansı, Murathan Mungan'ın son kitabının okuması ve imzası bu koşuşturmaca içinde yer alan diğer duraklardı. Bununla birlikte, bu akşama kadar kendime tanıdığım aylaklık süresinin de sonuna gelmiş bulunuyorum. Şimdi uzun günleri kısaltan yeni bir

M.M.K.http://www.blogger.com/profile/07519122539282616087noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14565345.post-65539942904037356862008-04-20T20:00:00.000+03:002008-04-20T20:21:05.222+03:00

Daha önce sevgili Nil Gün'den duyduğum bir anektodu İsmet Berkan Radikal'in bugünkü başyazısında aktarmış. Reddedilme ile ilgili çok güzel bir yazı. Yazıya buradan ulaşabilirsiniz.

M.M.K.http://www.blogger.com/profile/07519122539282616087noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14565345.post-42933624126036039472008-04-14T11:52:00.004+03:002008-12-09T10:31:20.231+02:00

Yaşadığım topraklarla övünç duyamıyorum artık! Bu toprakları paylaştığım kişiler gün be gün dehşete düşürüyor beni! Onun yürürken katledildiği yollar, bizim toplum olarak yürümemiz gereken yolların uzunluğunu seriyor gözler önüne... Çok üzgünüm ve kaybediyorum ümidimi!----------I'm no longer proud of my homeland! I'm terrified by the people (!) whom share this land! The roads which she was

M.M.K.http://www.blogger.com/profile/07519122539282616087noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-14565345.post-80943913811430572042008-04-06T18:01:00.001+03:002008-12-09T10:31:20.401+02:00

M.M.K.http://www.blogger.com/profile/07519122539282616087noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-14565345.post-79702553476774768792008-04-04T17:17:00.004+03:002008-12-09T10:31:20.564+02:00

Yine kitapçıdaydım. Bir kaç kitap çekip, ortasından bir yerden okumaya başladım. En çok saran Daniel Pennac'ın Roman Gibi adını taşıyan kitabı oldu. Hani utanmasam onu oracıkta okuyup bitirirdim ama utandığımdan değil, bu kitabın kitaplığımda olması gerekliliğinden hemencecik alıverdim. Arkadaşlarımla buluşmama daha yarım saat vardı. Portakallı çay eşliğinde alışveriş merkezinin ortasında

M.M.K.http://www.blogger.com/profile/07519122539282616087noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14565345.post-48513530607371265422008-04-03T13:11:00.008+03:002008-12-09T10:31:20.761+02:00

"Otobüs tıklım tıklım doluydu. Gök yüzünü görebileceği bir yer buldu güçlükle. Yavaş yavaş azgın bir nehre dönüşmesi beklenen yollarda ilerlemeye başladı otobüs. İnsanlar yağmur hakkında konuşuyorlardı. O ise bunları hiç duymadı. Sadece sarı bulutlardan akan yaşların, tozlu camın üzerine çizdiği resimlere bakıyordu. Onun yüzünü çiziyordu yağmur damlaları otobüsün camına..."**17 Şubat 2007 tarihli

M.M.K.http://www.blogger.com/profile/07519122539282616087noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14565345.post-37605993652358833812008-03-31T22:45:00.002+03:002008-03-31T23:01:47.620+03:00

Ne büyük bir kolaylık şu RSS dedikleri. Gerçi anlamak için epey bir araştırma yapmam gerekti. Teknolojik terimlerin karmaşık olması gerektiğine inandığımdan olsa gerek, bugüne kadar hiç ilişmediğim bir kavramdı RSS. Oysa gerçekten de kolay ve vakit kazandırıcı bir işlevi varmış. Kim bilir böylesi kolay olduğu halde sırf karmaşık olduğunu düşündüğüm için ilişmediğim daha ne teknolojik kolaylıklar

M.M.K.http://www.blogger.com/profile/07519122539282616087noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-14565345.post-12463496828546508152008-03-26T11:44:00.003+02:002008-03-26T11:57:30.469+02:00

Televizyonun tam karşısında, yumuşacık kanepeye gömülmüş, sarı battaniyesine sarmalanmış olarak “Büyük Kedilerin Günlüğü” adlı belgeseli izliyordu. Afrika’nın, sadece yılın belli zamanlarında yağış alan iç bölgelerinden birinde çekilmişti. Altı üyeden oluşan bir aslan topluluğunun yaşamını konu alıyordu. Ne tuhaf bir denge, diye düşündü. Yeryüzündeki, insan dışında tüm canlılar kendilerince bir

M.M.K.http://www.blogger.com/profile/07519122539282616087noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-14565345.post-6843609647697074042008-03-22T00:29:00.005+02:002008-12-09T10:31:20.985+02:00

İlki tutunca ikincisinin üzerinden, suyunu çıkararak da olsa kasa doldurmaya çalışılan film adları gibi oldu başlığım. Bu günlerde yemeklerden önce bir saat kadar eski kitap kokuları reçetesi yazılmış gibi yolumu bile isteye düşürüyorum sahaflara. Geçen gün içinde bir düğmeci keşfettiğim sahafa, taş çatlasa 20 metre uzakta, kuytuda kaldığı için hiç görmediğim ama kendi çapında bir kütüphane

M.M.K.http://www.blogger.com/profile/07519122539282616087noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-14565345.post-11287723268551912892008-03-20T13:24:00.005+02:002008-12-09T10:31:21.326+02:00

Yağmur yüklü bulutlar dolaşıyor gökyüzünde. Yağmuru severim. Kokusunu severim. Yağmurda yeşili severim. Sokaklar, caddeler, arabalar yıkanır. İnsanlar kaçışır. Çok azı yürür yavaş yavaş, neredeyse hiç denecek kadarı tadını çıkarır. Eğer aşık değilse, deli değilse, (meczub ya da) koşuşturur kapalı bir yer bulmak için. Yağmur bildiğini okur. Hem özlenen, ihtiyaç duyulan hem de kaçılandır o.

M.M.K.http://www.blogger.com/profile/07519122539282616087noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14565345.post-27608572456587149632008-03-18T12:08:00.007+02:002008-12-09T10:31:21.613+02:00

Uyuşuk bir sabah. Kararsız bir İzmir havası. Aceleci bir kaç damla. Basınç. İnsan kendini kararsız hissediyor böyle havalarda. Kumru istedi canım bu sabah. Beş sokak ötedeki "gevrek" fırınına yürüdüm. Sokağa girmişken aklıma geldi, arabayla geçerken görüp de duramadığım için içine giremediğim eski kitapçı. Yolumu değiştiriyor ve sahafa giriyorum. Karnımın gurultusunu bastırıyor beynimin gurultusu

M.M.K.http://www.blogger.com/profile/07519122539282616087noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-14565345.post-41537583173893078232008-03-17T12:18:00.006+02:002008-12-09T10:31:21.707+02:00

Eski bir hanın avlusuydu oturduğu yer. Şimdilerde öğrencilerin, çamur kıvamında Türk kahvesi içmek, otantik ve mistik hediyelikler almak için gelen turistlerin mutlaka uğradıkları bir yerdi. Her odacık bir dükkandı; seramikler antikalar, tütsüler, türlü türlü hediyeler satan dükkanlar uzun ince bir koridora sıralanmıştı. Ortada geniş, açık bir avlu vardı. Küçük tabureler, sini sehbalar, mola

M.M.K.http://www.blogger.com/profile/07519122539282616087noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-14565345.post-34505851199374706822008-03-14T00:01:00.003+02:002008-12-09T10:31:22.068+02:00

Doğal felaketler söz konusu olduğunda bunların "doğanın öfkesi" gibi etiketlenmesine oldum olası sinir olmuşumdur. Koskoca doğayı insan sığlığında algılamaktan başka birşey değilmiş gibi gelir bana. Kaldı ki insanoğlunun çevre konusundaki tüm duyarsızlığı, hükumetlerin bu konudaki aymazlıkları -şayet doğa öfkeleniyor olsaydı- şu ana kadar görülmemiş bir felaketler dizisini hak ediyor olurdu.

M.M.K.http://www.blogger.com/profile/07519122539282616087noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-14565345.post-83258851662103841342008-03-12T11:35:00.003+02:002008-12-09T10:31:22.119+02:00

"Ne hiç kimsenin başka birisi olmak için canını vermeye hazır olmasını ne de bir kimsenin başkası olmak istemesini anlıyorum. Başkası olmak, insanın kendisi olmaktan vazgeçmesi, kendi kişiliğini bırakmasıdır." Bu satırlar, En sevdiğim İspanyol yazarlardan Miguel de Unamuno'nun "Abel Sânches - Tutkulu Bir Aşk Hikayesi" adlı öyküsünden. Unamuno, geçtiğimiz yüzyılın en önemli İspanyol yazarlarından

M.M.K.http://www.blogger.com/profile/07519122539282616087noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-14565345.post-30609025645074106972008-03-11T23:10:00.007+02:002008-12-09T10:31:22.234+02:00

Neredeyse bir ayı geçiyor açık günlüğüme not düşmeyeli. Tuhaf bir uzaklık hissediyorum dolayısıyla. Mühürlü gibi klavyem, heyecanlı bir titreyiş eşlik ediyor yazdıklarıma. Anlatmayı istediğim tonlarca şey varken, içimden yazmanın gelmiyor oluşu tek sebebim. Evet yazmadım uzun bir süre çünkü içimden gelmedi yazmak. İşte bu yüzden yazmadım. Şimdi ise içimden geliyor birşeyler karalamak ancak

M.M.K.http://www.blogger.com/profile/07519122539282616087noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-14565345.post-41280209834577779632008-02-24T21:56:00.001+02:002008-02-24T21:58:03.724+02:00

Yenilenmek gerek! Yakında bu sayfada buluşalım...

M.M.K.http://www.blogger.com/profile/07519122539282616087noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-14565345.post-1164906883024871332006-11-30T19:13:00.002+02:002008-03-17T20:57:20.416+02:00

Yüksek lisans ders aşamasında hocamız herbirimize bir konu vererek bir araştırma yapmamızı istemişti. Benim konum "Deyim ve Tiyatroda Deyimin Kullanımı" idi. Başka bir arkadaşımızın ise konusu atasözleriyle ilgiliydi. Hoş bir çalışma olmuştu. Arkadaşımız araştırmasını sunduktan sonra bir münazara yapmıştık; Atasözlerinin geçerliliği hakkında...Uzun yıllar önce belli koşullardaki neden-sonuç

M.M.K.http://www.blogger.com/profile/07519122539282616087noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14565345.post-1160861944806608822006-10-15T00:33:00.002+03:002008-03-17T20:56:32.441+02:00

Hani hiçbir yere çıkmaz ya bazı sokaklarİşte o sokaklar gibi çaresizdir bazı kapılarKendini onarmanın yorgunluğundaBir ormanın uğultusunda Ama aslında olmayanın kuytusunda...Sonsuzluğa açılan bir kapıdır çıkmaz sokaklarİşte bu yüzden çıkmazdır bazı sokaklar!Fotoğraf: Şubat 2006 KıbrısYazı: 26 Mart 2004 İzmir

M.M.K.http://www.blogger.com/profile/07519122539282616087noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14565345.post-1149326680197539292006-06-03T12:23:00.003+03:002008-03-17T20:51:39.556+02:00

NLP kısaltmasıyla ilk kez 1990 yılında, abonesi olduğum Avrupa kaynaklı bir zihinbilim dergisinde karşılaşmıştım. O sıralar görsel hafıza, çok revaçta olan bir konuydu ve gazetelerde de bununla ilgili ekler, kupon karşılığı verilen fasiküller olurdu. Memo-Matik ya da daha Türkçeleştirilmiş adıyla Bilgi-matik seti edinmiştim. Lise ikinci sınıfın yaz tatilinde fasikülleri okuyup, setle birlikte

M.M.K.http://www.blogger.com/profile/07519122539282616087noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14565345.post-1122734636003789802005-07-30T17:40:00.002+03:002008-09-30T00:52:22.058+03:00

Saçlarımı bırakıyorum lavabona, yatağına, yastığına... terinle yapışmış bir tanesi omzunla boynunun kesiştiği kıvrımda. ”Kaçırılmış, geç kalınmış bir uçakla başlayan şey, öne alınmış erken bir uçakla bitmesin” derken dalgalanan boynunda! Göz yaşlarımı bırakıyorum avucuna, göğsüne yattığımda tenine yağdırdığım göz yaşlarımı bırakıyorum sana. Nefesini, atışı varlığının en büyük kanıtı olan kalp

M.M.K.http://www.blogger.com/profile/07519122539282616087noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14565345.post-1122667058259447532005-07-29T22:52:00.002+03:002008-09-30T00:53:01.059+03:00

Sarı odalarım, çerçevelerim, kitaplarım. Koltuklarım, kitaplıklarım. Pencerede demirlerim, girişte nazar boncuğum, hergün yeniden resmimi çizen aynalarım. Uyku tutmayan gecelerde duvarını yalayıp geçen araba farlarının, tavanında gölge oyunları çattığı yatak odam, tapınağım... Balkonda solmuş yaseminim, rüzgar gülüm, japon şemsiyem... Sana dönüyorum yalnızlığım, dört duvarım, efendim!Yıllar

M.M.K.http://www.blogger.com/profile/07519122539282616087noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-14565345.post-1122579948983045772005-07-28T22:40:00.002+03:002008-09-30T00:53:37.984+03:00

Bir bilet, tek yön. Birinci büyük kentinden Türkiye’nin, üçüncü büyük kentine; İstanbul’dan İzmir’e. En aydınlığına, en medenisine, en son kalesine çağdaşlığın! Temelleri beş bin yılı bulan, her köşesinde çağların ve kültürlerin dokusunu saklayan, yaşamları bir beşik gibi sarmalayan o kente dönüyorum. Sokakları oturma odası, sahilleri aşıklar parkı olan bir eski masal kentine, Symrna’ya!Yıllar

M.M.K.http://www.blogger.com/profile/07519122539282616087noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14565345.post-1122398057454594122005-07-26T19:54:00.002+03:002008-03-17T20:54:24.339+02:00

Çocukluğumda annemin kabul günleri olurdu. Bir kaç gün öncesinden başlardı hazırıklar. Birkaç çeşit tatlı, birkaç çeşit tuzlu pastalar yapılırdı. Güzel yapan ellerin sahibinin adıyla anılırdı pastalar, mutfaktaki dolapta gizlenen lacivert kablı tarif kitabında; Semiha'nın gazozlu keki, Semra'nın paskalya çöreği, Tangül'ün ketesi, Anneannemin S pastası... Apartman girişinden itibaren karşılardı

M.M.K.http://www.blogger.com/profile/07519122539282616087noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-14565345.post-1122237042019299192005-07-24T21:43:00.002+03:002008-03-17T20:53:52.972+02:00

Bir motor gezisi. Boğazın iki köprüsü arasında, kıyı kıyı giderek yalılara, bahçelerde açan manolyalara, esen rüzgara ve köprü altlarına teğet geçme yolculuğu. Bir saati üç buçuk yeni lira. Ortaboy, çok da büyük olmayan bir tekne bu. İnsanlar var ahşap bankların üzerinde oturan. Yüz kişi kadar varız. Çoğunluğu Japon. Kısa boylu, düz saçlı, çizgi gözlü ve fotoğraf makineli Japonlar. Gördükleri

M.M.K.http://www.blogger.com/profile/07519122539282616087noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-14565345.post-1121930776932298182005-07-21T09:59:00.002+03:002008-03-17T20:52:23.775+02:00

Beyin kıvrımlarımın kuytularına saklanmış bir görüntü -uykuya geçmeden hemen önce uğranılan, düşme hislerinin yaşandığı o aralıkta- çıkarak saklandığı yerden serildi gözlerimin önüne dün gece. Eski bir Türk filminden sararmış bir kare: Türkan Şoray (ki yüzünü, hüznünü bakmakta olduğu aynadan görürüz) aynaya asılı inci kolyeden bir inciyi çıkarıyorken... Maalesef üç aylık ömrü kalmış! Doktor onu

M.M.K.http://www.blogger.com/profile/07519122539282616087noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-14565345.post-1121860126068202832005-07-20T14:01:00.002+03:002008-03-17T20:53:30.747+02:00

İnsan gündelik yaşamın koşuşturması içinde galiba önce kendine ayırdığı zamandan vazgeçiyor. "Yapmam gerek"ler, "mecburen"ler, "lazım"lar ve içinde gereklilik kipi barındıran tüm o şeyler yüzünden. Bilinçli ya da bilinçsiz olarak belirlediğimiz, dış faktörlere göre kurguladığımız, çattığımız mekanik bir işleyişin içinde hareket ediyor gibiyiz. Bir zamanlar yaptığımız seçimlerin rayına oturmuş

M.M.K.http://www.blogger.com/profile/07519122539282616087noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-14565345.post-1121713033680527452005-07-18T21:52:00.002+03:002008-03-17T20:53:04.645+02:00

Özel yetenek gerektiren üniversite eğitimi bölümlerinde, yeteneğin teknikle örtüştürülmeye çalışıldığı bir takım derslerde, ölçme ve değerlendirme, tamamen dersi veren kişilerin subjektif görüşlerinden soyutlanamaksızın yapılır. Bu nedenle ölçme ve değerlendirmeyi yapacak olanın, kişiselliğini bir kenara bırakmayı başarabilmesi, en azından bunu denemesi çok önemlidir. Aksi taktirde büyük

M.M.K.http://www.blogger.com/profile/07519122539282616087noreply@blogger.com1